PL EN
KULTUROWY KONTEKST FUNKCJONOWANIA PODMIOTÓW ŻYCIA SZKOLNEGO. DZIECKO I KULTURA SZKOŁY W WARUNKACH RÓŻNORODNOŚCI KULTUROWEJ
 
Więcej
Ukryj
1
Uniwersytet Przyrodniczo-Humanistyczny w Siedlcach
 
 
Data publikacji: 26-07-2019
 
 
Rozprawy Społeczne/Social Dissertations 2010;4(2):59-72
 
SŁOWA KLUCZOWE
STRESZCZENIE
Współczesna szkoła uczestniczy w procesie globalizacji, której skutkiem jest m.in. uniformizacja stylów życia, migracje, potrzeba dialogu międzykulturowego. Szkoła stała się dzisiaj ministrukturą społeczną, w której dokonuje się integracja przedstawicieli różnych kultur. Budowanie relacji „ja-obcy” na płaszczyźnie edukacyjnej w odniesieniu do dziecka pozwala przypuszczać, że wiedza pozbawiona stereotypów, postawa tolerancji wobec „obcego” staną się podstawą prawidłowo funkcjonującego społeczeństwa, rozumiejącego różnorodność kulturową jako naturalne zjawisko społeczne. Szkoła zatem ponosi odpowiedzialność za wypracowanie strategii wychowawczych, które pozwolą na przyjęcie wielokulturowości i stworzenie warunków dla międzykulturowego uczenia się. Jest to możliwe przy kształtowaniu określonej kultury szkoły rozumianej jako proces, w którym tworzy się swoisty dla szkoły system wartości, oczekiwań, kody językowe i obyczajowość. Kultura szkoły w warunkach różnorodności kulturowej jej podmiotów ma szansę na szczególny rodzaj kreacji, co wynika z włączenia w jej system funkcjonowania i regulacji wewnętrznej elementów obcych kultur. Wzbogacają one szkołę w nową symbolikę, rytualizację oraz budują tożsamości jej podmiotów, ich kompetencje kulturowe, co w rezultacie tworzy nową jakość, styl i modele jej pracy.
 
REFERENCJE (15)
1.
Chromiec, E. (2004), Dziecko wobec obcości kulturowej. Gdańskie Wydawnictwa Psychologiczne, Gdańsk, s.32.
 
2.
Dobrowolska, B. (2008), Kompetencje nauczyciela a postawy twórcze uczniów. Studium badawcze, Elpil, Siedlce, s.136.
 
3.
Fuchs, M. Kulturelle Bildung. Grundlagen-PraxisPolitik, Munchen:Kopaed 2008.
 
4.
Fuchs, M. Kulturelle Bildung.Theorie und Praxis. Munchen: Kopaed 2008 b.
 
5.
Fuchs, M. Kultur macht Sinn. Wiesbaden: VS 2008c.
 
6.
Halik, T. (2006), Migrancka społeczność Wietnamczyków w Polsce w świetle polityki państwa i ocen społecznych. Wyd. Naukowe Uniwersytetu A. Mickiewicza w Poznaniu, Poznań s.130.
 
7.
Hildebrandt, A. (2001), Zmiana kultury szkoły. W: E. Potulicka (red.), Szkice z teorii i praktyki oświatowej, Wyd. UAM, Poznań, s.106-107.
 
8.
Jarmuż, M. (2008), Edukacja międzykulturowa w szkołach z dużą liczbą uczniów wietnamskich i chińskich-opis projektu prowadzonego w gminie Lesznowola. W: M.Kulesza, M.Smagowicz (red.), Wietnamczycy w Polsce. Perspektywy adaptacjispołeczno-zawodowej. IPSiR UW, Międzykulturowe Centrum Adaptacji Zawodowej, Warszawa.
 
9.
Kwadrans, Ł. (2008), Edukacja Romów. Studium porównawcze na przykładzie Czech, Polski i Słowacji, Wyd.Fundacji Integracji Społecznej „Prom”, Wrocław-Wałbrzych.
 
10.
Nowicka, E. (2005), Szansa czy zagrożenie uczeń cudzoziemiec w polskiej szkole. W: J.Nikitorowicz, D. Misiejuk, M. Sobecki (red.). Region tożsamość edukacja, Trans Humana, Białystok, s. 70.
 
11.
Nowicka-Rusek, E. (2008), Adaptacja, asymilacja i izolacja Wietnamczyków w Polsce. W: M. Kulesza, M.Smagowicz (red.), Wietnamczycy w Polsce. Perspektywy adaptacji-społeczno-zawodowej. IPSiR UW, Międzykulturowe Centrum Adaptacji Zawodowej, Warszawa.
 
12.
Polak, K. (2007), Kultura szkoły. Od relacji społecznych do języka uczniowskiego, Wyd. UJ, Kraków, s.18.
 
13.
Skarżyńska, K. (1981), Spostrzeganie ludzi, PWN, Warszawa, s.248.
 
14.
Wiśniewska, J. Andrys, W. (2007), Dzieci romskie w Szkole Podstawowej nr 7 w Świeciu. W: P. Borek (red.), Romowie w Polsce i Europie. Historia, prawo, kultura, Wyd. Naukowe Akademii Pedagogicznej w Krakowie, Kraków, s.275,284.
 
15.
Wygotski, L. S. (1971), Wybrane pisma psychologiczne, PWN, Warszawa, s.49.
 
eISSN:2657-9332
Journals System - logo
Scroll to top