REVIEW ARTICLE
MEDICINAL PLANTS IN THE EARLIEST DOCUMENTS ON MEDICAL KNOWLEDGE
 
More details
Hide details
1
Instytut Zootechniki Państwowy Instytut Badawczy w Balicach, Zakład Systemów i Środowiska Produkcji
CORRESPONDING AUTHOR
Kamila Musiał   

Kamila Musiał, Instytut Zootechniki Państwowy Instytut Badawczy w Balicach, Zakład Systemów i Środowiska Produkcji, ul. Krakowska 1, 32-083 Balice k. Krakowa, e-mail: kamila.musial@izoo.krakow.pl, tel.: +48 784 05 99 55
Publication date: 2019-07-22
 
Rozprawy Społeczne/Social Dissertations 2017;11(4):56–63
 
KEYWORDS
ABSTRACT
Some healing properties of various plant species have already been known by the ancient civilisations. It was possible due to the ability to transfer knowledge through writing, which served to convey information in space and time. Owing to that, some important works could survive from antiquity and medieval times, which presented consolidated knowledge of the then contemporary civilisations on species of medicinal plants, as well as the methods they were applied. The most significant documents of those times included, among others, the work by the legendary emperor − Sheng Nong, Ebers’ Papyrus or Phisica by St. Hildegard of Bingen,− the most famous woman in medieval science. The species of plants that were described in those works were assigned to three contractual groups, namely: hallucinogenic plants; herbs used in cuisine as spices, as well as the so called “miraculous medicinal plants” for health, youthfulness and cheerfulness”.
 
REFERENCES (31)
1.
Adamowski, K. (2014). Farmacja i medycyna w starożytnym Egipcie. Aptekarz Polski, 96 (74), Pobrane z: http://www.aptekarzpolski.pl/2....
 
2.
Brzeziński, T. (1988). Wprowadzenie do historii medycyny. W: T. Brzeziński (red.), Historia medycyny (s. 11-22). Warszawa: Wyd. PZWL.
 
3.
Bujałowska, B. (1988). Spontaniczny rozwój medycyny od empirii do medycyny kapłańskiej. Medycyna jako przedmiot kultu. W: T. Brzeziński (red.), Historia medycyny (s. 23-51). Warszawa,.
 
4.
Charymska, E. (2015). Kim jest człowiek? Hierarchia wartości. Rozprawy Społeczne, 3 (9), 5-11.
 
5.
Ciechomska, M. (2014). Maści czarownic, śmiertelne trucizny i serum prawdy: historia i wykorzystanie psychoaktywnych roślin z rodziny Solanaceae. Zeszyty Naukowe Towarzystwa Doktorantów UJ, Nauki Ścisłe, 9(2), 19-34.
 
6.
Drozd, J. (2012). Wczoraj i dziś ziołolecznictwa. Przegląd Medyczny Uniwersytetu Rzeszowskiego i Narodowego Instytutu Leków w Warszawie, 2, 245-251.
 
7.
Gładykowska-Rzeczycka, J. J. (2009). Zdrowie – choroby nie tylko w pradziejach. Folia Praehistorica Posnaniensia, 15, 37-74.
 
8.
Głombiowski, K., Szwejkowska, H. (1979). Książka rękopiśmienna i biblioteka w starożytności i średniowieczu. Warszawa: PWN.
 
9.
Yun, H. M., Ban, J. O., Park, K. R., Lee, Ch. K., Jeong, H. S., Han, S. B., Hong, J. T. (2013). Potential therapeutic effects of functionally active compounds isolated from garlic. Pharmacology & Therapeutics, 1, 15-24.
 
10.
Kania, M., Baraniak, J., Grys, A. (2014). Ziołolecznictwo i zalecenia żywieniowe według Św. Hildegardy z Bingen. Cz. II. Postępy Fitoterapii, 2, 104-109.
 
11.
Klimczak, A., Klimczak, K. (2011). Magia w medycynie. Kultura i historia, 20, pobrane z: http://www.kulturaihistoria.um....
 
12.
Kawałko, M. (1986). Historie ziołowe. Lublin: Kraj. Agen. Wyd.
 
13.
Koskowski, B. (1932). Udział farmacji galenowej w rozwoju nauk przyrodniczych. Wiadomości Farmaceutyczne, 27, 353-357.
 
14.
Lewkowicz-Mosiej, T. (2012). Leksykon roślin leczniczych. Warszawa: Świat Książki.
 
15.
Marciniak, K. (2009). Etymologia i charakterystyka narkotyków. W: K. Raczkowski (red.), Narkotyki. Organizacja przestępczości i systemy przeciwdziałania (s. 135-193). Warszawa: Wyd. Akad. Prof.
 
16.
Mirek, Z., Piękoś-Mirkowa, H., Zając, A., Zając, M. (2002). Flowering plants and pteridophytes of Poland, a checklist. (Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski). Kraków: Wyd. IB PAN.
 
17.
Motyka, M., Marcinkowski, J. (2010). Dlaczego zażywali środki psychoaktywne? Cz. I. Rola i znaczenie środków psychoaktywnych w kulturze: od Pradziejów do początku XX wieku. Probl. Hig. Epidemiol, 95(2), 223-233.
 
18.
Musiał, K. (2015). Przyroda w kulturze Polski – łąka i flora łąkowa. Wieś i Doradztwo, 4(85), 22-28.
 
19.
Musiał, K. (2016). Łąka i jej flora w gospodarstwach rolnych jako motyw literacki. Problemy Drobnych Gospodarstw Rolnych, 3, 85-97.
 
20.
Niewiadomska, I., Stanisławczyk, P. (2004). Narkotyki. Lublin: Wyd. KUL.
 
21.
Pavord, A. (2005). The naming of names – the search for order in the world of plants. Bloomsbury Publishing Pls.
 
22.
Podbielkowski, Z. (1989). Słownik roślin użytkowych. Państ. Wyd. Rol. i Leśn.
 
23.
Posch, H. (2001). Co to jest medycyna Hildegardy, Tom 1. Gdańsk-Oliwa: Wyd. Czuwajmy.
 
24.
Ratsch, Ch. (1992). Rośliny miłości. Afrodyzjaki wczoraj i dziś. Warszawa: Wyd. Gamma.
 
25.
Rhyner, H. (2000). Zdrowo, młodo i radośnie z ajurwedą. Kraków: Ofic. Wyd. Aster.
 
26.
Storl, W. D. (2009). Zioła lecznicze i magiczne. Białystok: Studio astropsychologii.
 
27.
Strzelecka, H., Kowalski, J. (2000). Encyklopedia zielarstwa i ziołolecznictwa. Warszawa: Wyd. PWN.
 
28.
Szumowski, W. (1994). Historia Medycyny. Warszawa: Wyd. Sanmedia.
 
29.
Świderkówna, A., Nowicka, M. (2008). Książka się rozwija. Wyd. 2. Wrocław: Zakł. Nar. im. Ossolińskich.
 
30.
Wolski, T., Baj, T., Matosiuk, D., Kwiatkowski, S., Ziewiec, A. (2007). Szanta zwyczajna (Marrubium vulgare L.) – roślina lecznicza i miododajna. Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska. Sectio DD, LXII(2), 80-93.
 
31.
Żmigrodzki, Z., Babik, W. Pietruch-Reizes. (2006). Informacja naukowa. Rozwój – Metody – Organizacja. Warszawa: Wyd. SBP.
 
eISSN:2657-9332
ISSN:2081-6081