PL EN
ORIGINAL ARTICLE
FAMILY TUTORING AS AN ELEMENT OF SCHOOL CULTURE
 
More details
Hide details
1
Uniwersytet Warszawski
CORRESPONDING AUTHOR
Monika Jakubowska   

Monika Jakubowska, Uniwersytet Warszawski, Wydział Pedagogiczny, Katedra Polityki Oświaty i Społecznych Badań nad Edukacją, Wydział Pedagogiczny, ul. Mokotowska 16/20, 00-561 Warszawa, e-mail: m.jakubowska@uw.edu.pl, tel.: 22 553 08 41
Publication date: 2019-07-19
 
Rozprawy Społeczne/Social Dissertations 2018;12(3):29–37
 
KEYWORDS
ABSTRACT
Introduction: The aim of the article is a family tutoring analysis as part of the school culture. The conclusions come from the ongoing two-year study of the female primary school culture, which implements a personalised education model. Material and Methods: The case study is based on qualitative and complementary quantitative research methods. The research questions concerned the place of tutoring in the school culture, its perception and evaluation from the perspective of students, teachers and parents. Results: The perception and evaluation of tutoring by the examined three school community groups are largely consistent. They show that differences are primarily related to the number of the most visible school artefacts. The results identified for each aspect of culture show much coherence - material elements/goods are the result of axiological and normative assumptions held of the institution. Conclusions: Tutoring occupies a significant place in the tested institution, both at the level of the assumptions and procedures, as well as daily practice. Success in tutoring depends on an individual’s involvement and awareness, with the procedures used having a smaller impact.
 
REFERENCES (25)
1.
Bakiera, L., Harwas-Napierała B. (2016). Wzory osobowe w rozwoju człowieka. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM.
 
2.
Budzyński, M. (2009). Tutoring szkolny - jak przez dialog rozwijać ucznia i motywować go do nauki. W: M. Budzyński, P. Czekierda, J. Traczyński, Z. Zalewski, A. Zembrzuski (red.), Tutoring w szkole. Między teorią a praktyką zmiany edukacyjnej (s. 30-33). Wrocław: Towarzystwo Edukacji Otwartej.
 
3.
Charmaz, K. (2001). Grounded Theory. W: R.M. Emerson (red.), Contemporary Field Research: Perspectives and Formulations (s. 335-352). Prospect Heights, IL: Waveland Press.
 
4.
Czayka-Chełmińska, K. (2016). Tutoring jako relacja. W: B. Kaczarowska (red.) Tutoring. W poszukiwaniu metody i kształcenia liderów (s. 44-48). Warszawa: Stowarzyszenie Szkoła Liderów, pobrane z: http://www.szkola-liderow.pl/w....
 
5.
Czekierda, P. (2015). Czym jest tutoring? W: P. Czekierda, B. Fingas, M. Szala (red.), Tutoring (s. 27-34). Warszawa: Oficyna Wolters Kluwer.
 
6.
Figas, B. (2015). Fundamenty i źródła tutoringu. W: P. Czekierda, B. Fingas, M. Szala (red.), Tutoring (s. 37-61). Warszawa: Oficyna Wolters Kluwer.
 
7.
Fijałkowski, A. (2009). Z dziejów myślenia o tutoringu. Kwartalnik Pedagogiczny, 2(212), 5-33.
 
8.
Geertz, C. (2005). Interpretacja kultur. Wybrane eseje. Kraków: Wyd. UJ.
 
9.
Gębska, M. (2013). Tutoring, mentoring, coaching. Komplementarność zindywidualizowanych form edukacji. W: J. Bałachowicz, A. Rowicka (red.), Nowoczesny wychowawca – tutor, mentor, coach (s. 24-36). Warszawa: Wyższa Szkoła Pedagogiczna im. Janusza Korczaka.
 
10.
Jakubowska, M. (2015a). Pamięć instytucjonalna - magazyn i element kultury szkoły. Kultura i Polityka, 18, 42-54.
 
11.
Jakubowska, M. (2015b). Wychowanie personalistyczne a podejście indywidualne. W: S. Kowal, M. Mądry-Kupiec (red.), Przygotowanie do wykonywania zawodu nauczyciela. W stronę edukacji spersonalizowanej (s. 59-70). Wydawnictwo internetowe e-bookowo.
 
12.
Jarymowicz, M. (1994). W stronę indywidualnej podmiotowości i zbliżeń z innymi: podmiotowe podstawy społecznych identyfikacji. W: M. Jarymowicz (red.), Poza egocentryczną perspektywą widzenia siebie i świata (s. 11-36). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PAN.
 
13.
Kłoskowska, A. (1983). Socjologia kultury. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
 
14.
Kostera, M. (2013). Antropologia organizacji. Metodologia badań terenowych. Warszawa: PWN.
 
15.
Lofland, J., Snow, D.A., Anderson, L., Lofland, L.H. (2009). Analiza układów społecznych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.
 
16.
Pełczyński, Z. (2016). Tutoring wart zachodu. Z doświadczeń tutora oksfordzkiego. W: B. Kaczarowska (red.), Tutoring. W poszukiwaniu metody i kształcenia liderów (s. 31-35). Warszawa: Stowarzyszenie Szkoła Liderów; pobrane z: http://www.szkola-liderow.pl/w....
 
17.
King, A. (1997). ASK to THINK-TEL WHY: A model of transactive peer tutoring for scaffolding higher level complex learning. Educational Psychologist, 32(4), 221-235. https://doi.org/10.1207/s15326....
 
18.
Prosser, J. (1999). School Culture, London: Paul Chapman Publishing Ltd.
 
19.
Sapir, E. (1978). Kultura, język, osobowość. Wybrane eseje. Warszawa: PIW.
 
20.
Sitko, M. (2011). Tutoring szansą dla systemu edukacji. Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze, 1(4), 7-32.
 
21.
Shein, E. (1992). Organisational Culture and Leadership. San Francisco: Jossey-Bass.
 
22.
Sztompka, P. (2012). Socjologia: analiza społeczeństwa. Kraków: Wydawnictwo Znak.
 
23.
Szymala, K. (2011). Tutoring rodzinny. Teoretyczne założenia i praktyczne implikacje na przykładzie szkoły „Strumienie”. W: M. Skibińska (red.), Sukces w edukacji. Personalizacja nauczania, III Międzynarodowy Kongres Edukacji Zróżnicowanej (s. 217-227). Warszawa: Fundacja EASSE Polska.
 
24.
Znaniecki, F. (1992). Nauki o kulturze. Narodziny i rozwój. Warszawa: PWN.
 
25.
Zuchniewicz, P. (2015). Tutoring szkolny – personalizacja edukacji. W: P. Czekierda i in. (red), Tutoring (s. 115-122). Warszawa: Oficyna Wolters Kluwer.
 
eISSN:2657-9332
ISSN:2081-6081