ARTYKUŁ ORYGINALNY
Agroturystyka w dolinie Bugu na terenie województwa mazowieckiego
 
Więcej
Ukryj
1
Wydział Nauk Technicznych/ Zakład Rolnictwa, Państwowa Szkoła Wyższa im. Papieża Jana Pawła II w Białej Podlaskiej
2
Wydział Nauk o Zdrowiu/ Zakład Turystyki i Rekreacji, Państwowa Szkoła Wyższa im. Papieża Jana Pawła II w Białej Podlaskiej
AUTOR DO KORESPONDENCJI
Katarzyna Radwańska   

Wydział Nauk Technicznych/ Zakład Rolnictwa, Państwowa Szkoła Wyższa im. Papieża Jana Pawła II w Białej Podlaskiej
Data nadesłania: 08-10-2019
Data ostatniej rewizji: 19-11-2019
Data akceptacji: 04-12-2019
Data publikacji: 01-06-2020
 
Rozprawy Społeczne/Social Dissertations 2020;14(1):110–124
 
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE ARTYKUŁU
Streszczenie: W pracy przedstawiono podejmowane formy wypoczynku na wiejskich terenach gmin nadbużańskich województwa mazowieckiego, a także bariery oraz czynniki, które w opinii właścicieli gospodarstw położonych na terenie tych gmin sprzyjają działalności agroturystycznej oraz ekoagroturystycznej. Materiał i metody: Badania, metodą sondażu diagnostycznego, przeprowadzone zostały w 2018 roku w gminach leżących w dolinie rzeki Bug, położonych na terenie województwa mazowieckiego. Uczestniczyło w nich 36 właścicieli gospodarstw agroturystycznych, których gospodarstwa uznane były za konwencjonalne bądź ekologiczne, lub były w fazie przekształcenia z produkcji konwencjonalnej na ekologiczną. Wyniki: Badania wykazały, iż turyści z form aktywności najczęściej wybierają turystykę pieszą, rowerową oraz spacery, natomiast najrzadziej: angażowanie się w prace gospodarstwa. Wnioski: W opinii respondentów czynnikami mającymi największy wpływ na rozwój agroturystyki w Dolinie Bugu są walory przyrodnicze, a także cisza i spokój panujące w okolicy, natomiast największymi barierami - obawa przed zainwestowaniem, brak własnych środków finansowych oraz trudny dostęp do środków pomocowych.
 
REFERENCJE (38)
1.
Bajgier-Kowalska, M., Tracz, M. (2019). Bariery rozwoju przedsiębiorczości na przykładzie agroturystyki w polskich Karpatach. Przedsiębiorczość-Edukacja, 15(1), 158-172.
 
2.
Bajgier-Kowalska, M., Tracz, M., Uliszak, R. (2016). Uwarunkowania rozwoju przedsiębiorczości na obszarach wiejskich na przykładzie gospodarstw agroturystycznych województwa małopolskiego. Przedsiębiorczość-Edukacja, 12, 256-273.
 
3.
Błachuta J., Błachuta J., Kusznierz J. 2002. Ichtiofauna Bugu. (W: Korytarz ekologiczny doliny Bugu. Stan – Zagrożenia – Ochrona. Red. A. Dombrowski, Z. Głowacki, W. Jakubowski, I. Kovalchuka, Z. Michalczyk, M. Nikiforov, W. Szwajgier, K.H. Wojciechowski). Fundacja IUCN, Warszawa, 168–183.
 
4.
Cichowska, J. (2008). Czynniki rozwoju agroturystyki na obszarach o niższych walorach przyrodniczych województwa kujawsko-pomorskiego. Praca doktorska. UMK. Toruń, 227.
 
5.
Cichowska, J. (2011). Znaczenie walorów przyrodniczych w rozwoju agroturystyki. Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich, 10.
 
6.
Ciepiela, G. A. (2011). Produkcja rolnicza i działalność turystyczna w gospodarstwach agroturystycznych regionu nadbużańskiego. Zeszyty Naukowe. Wyższa Szkoła Agrobiznesu w Łomży, 47.
 
7.
Ciepiela, G. A., Balińska, A. (2014). Wykorzystanie miejsc noclegowych w gospodarstwach ekoagroturystycznych położonych w regionach o zróżnicowanej atrakcyjności przyrodniczej. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach. Seria: Administracja i Zarządzanie. Nr 30, 103.
 
8.
Dąbrowski, D., Sokół, J. L., Bieniek, M., Radwańska, K. (2018). Perspektywy rozwoju turystyki wiejskiej na obszarze gminy Sławatycze w województwie lubelskim. Rynek-Społeczeństwo-Kultura, (4 (30) W stronę zielonej gospodarki), 122-127.
 
9.
Dombrowski, A., Głowacki, Z., Jakubowski, W., Kovalchuk, I., Michalczyk, Z., Nikiforov, M., Szwajgier, W., Wojciechowski, K. H. (2002). Korytarz ekologiczny doliny Bugu. Stan-Zagrożenia-Ochrona, Praca zbiorowa, 350.
 
10.
Golian, S. (2016). Profil właścicieli gospodarstw agroturystycznych na Roztoczu. Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio B–Geographia, Geologia, Mineralogia et Petrographia, 71(2).
 
11.
Jalinik, M. (2015). Antropopresja w ekoagroturystyce. Ekonomia i Środowisko, (3), 192-199.
 
12.
Jurkiewicz-Karnkowska E. (2016). Potencjalna rola obszarów cennych pod względem przyrodniczym w turystyce wiejskiej i agroturystyce na przykładzie gminy Konstantynów. W: S. Graja-Zwolińska, A. Spychała, K. Kasprzak (red.), Turystyka wiejska. Zagadnienia przyrodnicze i kulturowe (s. 1-158). Poznań.
 
13.
Karbowiak, K. (2015). Innowacyjność jako element konkurencyjności w turystyce na przykładzie wybranych gospodarstw agroturystycznych w województwie warmińsko-mazurskim. Prace Naukowe Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie. Pragmata Tes Oikonomias, 1(9), 133-145.
 
14.
Kurtyka-Marcak, I., Kropsz-Wydra, I. (2014). Szanse i bariery rozwoju przedsiębiorczości w zakresie świadczenia usług turystycznych na obszarach wiejskich Dolnego Śląska. Roczniki (Annals), 2014 (1230-2016-99386).
 
15.
Łupiński D. 1996. Co słychać w świecie motyli. Biuletyn MTOF. 2(4): 26–27.
 
16.
Marciniuk, P., Marciniuk, J., Sychut-Czapla, E. W. A., Kurek, E., Kryczkowski, P., Łazarski, G. 2018. Notatki florystyczne z doliny Narwi i Bugu. Fragm. Florist. Geobot. Polon. 25(1): 45–52.
 
17.
Marks-Bielska, R., Babuchowska, K. (2013). Uwarunkowania rozwoju agroturystyki w województwie warmińsko-mazurskim według opinii właścicieli gospodarstw rolnych. Folia Pomeranae Universitatis Technologiae Stetinensis. Oeconomica, 70.
 
18.
Mikulska, T. (2008). Korzyści i bariery rozwoju agroturystyki w Polsce ze szczególnym uwzględnieniem województwa małopolskiego. Ekonomiczne i Społeczne Aspekty Rozwoju Turystyki Wiejskiej, 161.
 
19.
Nowogródzka, T., Pieniak-Lendzion, K. (2014). Propozycje ofert gospodarstw agroturystycznych a oczekiwania konsumentów. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach, Seria: Administracja i zarzadzanie, nr 27(100), 97–108.
 
20.
Pałka-Łebek E., 2017. Znaczenie agroturystyki w dochodowości gospodarstw rolnych na przykładzie Polski południowo-wschodniej [Importance of agritourism in the profitability of farms on the example of south-eastern Poland]. Ekon. Prob. Turyst. 2(38), 85–94.
 
21.
Penczak T., Kruk A., Galicka W., Tybulczuk S., Marszał L., Pietraszewski D., Tszydel M. 2010. Ichtiofauna Bugu. Rocz. Nauk. PZW, 23, 5–24.
 
22.
Piotrowski, D. (red.), 2008. Koncepcja szlaków turystyczno-kulturowych. Pasmo Bugu i Liwca. MAZOWSZE. Analizy i Studia, 2, 17, Mazowieckie Biuro Planowania Regionalnego, Warszawa, ss.108.
 
23.
Popławski, Ł. (2009). Gospodarstwa agroturystyczne, ekoagroturystyczne i ekologiczne jako czynnik rozwoju turystyki na obszarach chronionych województwa świętokrzyskiego. Zeszyty Naukowe Małopolskiej Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Tarnowie, (3 (14)), 139-152.
 
24.
Prochorowicz, M. (2016). Kapitał ludzki a rozwój gospodarstw agroturystycznych w regionie zachodniopomorskim. Marketing i Rynek, (10 (CD)), 422-435.
 
25.
Program Rozwoju Turystyki do 2020 roku, 2015, Ministerstwo Sportu i Turystyki, Warszawa.
 
26.
Roczniki statystyczne województw 2018. GŁÓWNY URZĄD STATYSTYCZNY. Roczniki statystyczne. Warszawa 2018.
 
27.
Sieczko, A. (2016). Kapitał ludzki w rozwoju gospodarstw agroturystycznych wschodniego Mazowsza. Roczniki Naukowe Stowarzyszenia Ekonomistów Rolnictwa i Agrobiznesu, 18(3).
 
28.
Sikorska-Wolak I. (2006). Możliwości rozwoju i specyficzne cechy turystyki na obszarach prawnie chronionych w Polsce. W: Regionalny aspekt rozwoju turystyki. M. Jalinika (red.) Wyd. PB, Białystok: 80-87.
 
29.
Sokół, J. L., Boruch, J. (2011). Ekologizacja gospodarstw agroturystycznych w powiecie białostockim. Ekonomia i Zarządzanie, 3, 95-112.
 
30.
Sokół, J. L., Kołoszko-Chomentowska, Z. (2010). Produkty zwierzęce jako atrakcja w gospodarstwach agroturystycznych. Ekonomia i Zarządzanie, 2(3), 137-146.
 
31.
Surdacka, E. (2017). Pojęcie i geneza rozwoju agroturystyki. Autobusy: technika, eksploatacja, systemy transportowe, 18.
 
32.
Szyda, B., (2017). Agroturystyka w rejonie Borów Tucholskich–stan i uwarunkowania. Туризм и гостеприимство, (1), 16-21.
 
33.
Tracz, M., Bajgier-Kowalska, M., Uliszak, R. (2018). Rozwój agroturystyki w południowo-wschodniej Polsce–ujęcie modelowe. Przedsiębiorczość-Edukacja, 14, 329-344.
 
34.
Wilk, I. (2016). Uwarunkowania rozwoju działalności ekoagroturystycznej w gospodarstwach ekologicznych. Ekonomiczne Problemy Turystyki, 33(1), 187-197.Wojciechowska, J. (2010). Agroturystyka–signum polskiej turystyki. Acta Scien. Pol. Oeconomia, 9 (4), s. 597-606.
 
35.
Zaręba D. (2000). Ekoturystyka. Wyzwania i nadzieje, Warszawa.
 
36.
Zawadka, J. (2010). Ekonomiczno-społeczne determinanty rozwoju agroturystyki na Lubelszczyźnie. Wydawnictwo SGGW, Warszawa.
 
37.
Zawadka, J., Pietrzak-Zawadka, J. (2016). Zachowania i oczekiwania turystów dotyczące wypoczynku w gospodarstwach agroturystycznych funkcjonujących na obszarach przyrodniczo cennych. Ekonomia i Środowisko, (1), 117-128.
 
38.
Zygadło P. 1993. Pająki (Araneae) wybranych środowisk Mierzwic. WSR-P Siedlce (praca magisterska).
 
eISSN:2657-9332
ISSN:2081-6081