Streszczenie: Celem artykułu jest analiza zrównoważonego zdrowia społeczności jako nadrzędnych ram łączących dobrostan człowieka ze sprawiedliwością społeczną, możliwościami ekonomicznymi oraz zrównoważonym rozwojem środowiskowym. Celem badania jest identyfikacja kluczowych zależności między czynnikami społecznymi, ekonomicznymi i środowiskowymi, które kształtują te wymiary. Ponadto wskazano skuteczne strategie, polityki i podejścia wspierające rozwój odpornych i sprawiedliwych systemów ochrony zdrowia. Materiał i metody: Badanie ma charakter jakościowy i opiera się wyłącznie na przeglądzie literatury. Wyniki: Na podstawie analizy różnorodnych źródeł, w tym modeli zarządzania partycypacyjnego, podejść profilaktycznych w ochronie zdrowia, ram politycznych oraz studiów przypadków, przedstawiono, w jaki sposób wzmacnianie sprawczości społeczności oraz współpraca międzysektorowa mogą przyczyniać się do osiągania długoterminowej sprawiedliwości zdrowotnej. Wnioski: Zrównoważone zdrowie społeczności jest procesem ciągłym, opartym na współpracy, kreatywności i współodpowiedzialności. Podejście to może przyczynić się do zapewnienia, że zdrowie i stabilność pozostaną kluczowymi priorytetami dla społeczeństwa w XXI wieku.