PL EN
ARTYKUŁ ORYGINALNY
UWARUNKOWANIA PRAWNE WSPÓŁCZESNEGO BIOTERRORYZMU
 
Więcej
Ukryj
1
Państwowa Szkoła Wyższa im. Papieża Jana Pawła II w Białej Podlaskiej
AUTOR DO KORESPONDENCJI
Marcin Weiner   

Marcin Weiner, Państwowa Szkoła Wyższa im. Papieża Jana Pawła II w Białej Podlaskiej, ul. Sidorska 95/97, 21-500 Biała Podlaska, e-mail: m.weiner@dydaktyka.pswbp.pl, tel.: 83 344 99 00
Data publikacji: 22-07-2019
 
Rozprawy Społeczne/Social Dissertations 2017;11(3):22–29
 
SŁOWA KLUCZOWE
STRESZCZENIE
Bioterroryzm stanowi jedną z wielu form terroryzmu. Użytą w potencjalnym ataku broń biologiczną cechuje szereg właściwości, takich jak łatwość i minimalny koszt produkcji, możliwość ukrycia i transportu, jak również niewidoczność w trakcie przeprowadzania ataku ze względu na brak zapachu i koloru. Pierwszym aktem prawnym o charakterze międzynarodowym, który poruszył kwestię użycia broni biologicznej, był Protokół Genewski z dn. 17 czerwca 1925 r. Konieczność dostosowania Protokołu do aktualnej sytuacji politycznej (ataki terrorystyczne) wymogła przyjęcie w 1972 r. Konwencji o zakazie prowadzenia badań, produkcji i gromadzenia zapasów broni bakteriologicznej (biologicznej) i toksycznej oraz o ich zniszczeniu. Polskie prawo w sposób bezpośredni nie obejmuje swoim zakresem działań terrorystycznych. Ustosunkowany jest do nich głównie Kodeks Karny, który w sposób pośredni opisuje terroryzm jako przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu powszechnemu stanowiące niebezpieczeństwo zachwiania podstawami obronności państwa oraz Krajowy Plan Zarządzania Kryzysowego ustalający podział kompetencji pomiędzy poszczególnymi organami administracji rządowej. Niewielka liczba krajowych regulacji prawnych wynika z faktu, iż Polska jest uważana za kraj o niskim prawdopodobieństwie wystąpienia ataku bioterrorystycznego.
 
REFERENCJE (19)
1.
Aleksandrowicz T.R. (2008), Terroryzm międzynarodowy. Oficyna Wydawnicza ŁOŚGRAF, Warszawa 2008.
 
2.
Barcik J (2010), Czy wąglik pogrzebie naszą cywilizację? Bioterroryzm – nowe wyzwanie dla prawa. https://www.researchgate.net/p..., (data dostępu: 10.11.2016).
 
3.
Bińczycka-Anholcer M., Imiołek A. (2011), Bioterroryzm jako jedna z form współczesnego terroryzmu. Hygeia Public Health, 46, s. 327.
 
4.
Chomiczewski K. (2003), Zagrożenie bioterroryzmem. Przegląd Epidemiologiczny, 2, 57, s. 349-53.
 
5.
Daniszewski P. (2013), Bioterroryzm – zagrożeniem dla bezpieczeństwa regionalnego i światowego. International Letters of Social and Humanistic Sciences, 1, s. 28-34.
 
6.
Europejska konwencja o zwalczaniu terroryzmu, 27 stycznia 1977 r. (Dz.U. 1996 Nr 117 poz. 557).
 
7.
Kalenik J.M. (2003), Bioterroryzm – zagrożenie XXI wieku. Centralny Ośrodek Szkolenia Straży Granicznej, Koszalin.
 
8.
Kodeks karny. Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. (Dz.U. 1997 Nr 88 poz. 553).
 
9.
Konwencja Rady Europy o praniu, ujawnianiu, zajmowaniu i konfiskacie dochodów pochodzących z przestępstwa oraz o finansowaniu terroryzmu, 16 maja 2005 r. (Dz. U. 2008 Nr 165 poz. 1028).
 
10.
Konwencja o zakazie prowadzenia badań, produkcji i gromadzenia zapasów broni bakteriologicznej (biologicznej) i toksycznej oraz o ich zniszczeniu (Dz.U. 1976 Nr 1, poz. 1).
 
11.
Lipa J.J. (2006), Agroterroryzm – wyzwaniem dla kwarantanny i ochrony roślin. Progress in Plant Protection, 1, 46, s. 162-168.
 
12.
Międzynarodowa Konwencja o Zwalczaniu Finansowania Terroryzmu przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych dnia 9 grudnia 1999 r. (Dz.U. 2004 Nr 263 poz. 2620).
 
13.
Protokół Genewski z dn. 17 czerwca 1925 r. dotyczący zakazu używania na wojnie gazów duszących, trujących lub podobnych oraz środków bakteriologicznych (Dz.U. 1929 Nr 28, poz. 278).
 
14.
Puzanowska B., Czauż-Andrzejuk A. (2001), Bioterroryzm. Przegląd Epidemiologiczny, 3, 55, str.379-86.
 
15.
Rejman A (2012), Dorobek prawny Rady Europy. www.e-Terroryzm.pl – Internetowy Biuletyn Centrum Studiów nad Terroryzmem i kwartalnika e-Studia nad Bezpieczeństwem i Terroryzmem (data dostępu: 10.11.2016).
 
16.
Resolution 1540, http://www.un.org/en/ga/search... (data dostępu 10.11.2016).
 
17.
Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 15 stycznia 2013 r. w sprawie współdziałania między organami Państwowej Inspekcji Sanitarnej, Inspekcji Weterynaryjnej oraz Inspekcji Ochrony Środowiska w zakresie zwalczania zakażeń i chorób zakaźnych, które mogą być przenoszone ze zwierząt na ludzi lub z ludzi na zwierzęta (Dz.U. 2013 poz. 160).
 
18.
Ustawa z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. 2008 Nr 234 poz. 1570).
 
19.
Wojciechowski S. (2009), Terroryzm. Analiza pojęcia. Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego, 1, s. 57.
 
eISSN:2657-9332
ISSN:2081-6081