ARTYKUŁ ORYGINALNY
WSPÓŁPRACA TERAPEUTÓW Z RODZICAMI DZIECKA O SPECJALNYCH POTRZEBACH EDUKACYJNYCH
 
Więcej
Ukryj
1
Państwowa Szkoła Wyższa im. Papieża Jana Pawła II w Białej Podlaskiej
AUTOR DO KORESPONDENCJI
Beata Wołosiuk   

Beata Wołosiuk, Państwowa Szkoła Wyższa im. Papieża Jana Pawła II w Białej Podlaskiej, ul. Sidorska 102, 21-500 Biała Podlaska, e-mail: beata@wolosiuk.com, tel.: 83 344 99 11
Data publikacji: 21-07-2019
 
Rozprawy Społeczne/Social Dissertations 2017;11(2):23–27
SŁOWA KLUCZOWE
STRESZCZENIE ARTYKUŁU
W prezentowanym artykule zostanie przedstawione zagadnienie dotyczące współpracy terapeutów z rodzicami o specjalnych potrzebach edukacyjnych. Rozwój dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych zależy od wielu czynników, wykraczających poza ich własne cechy, predyspozycje czy motywacje. Ważne jest, aby uzyskały jak najwcześniej profesjonalną pomoc, która swoim działaniem obejmie nie tylko dziecko, ale całą rodzinę. Należy pamiętać, że rodzina odgrywa bardzo ważną rolę w rewalidacji osoby z niepełnosprawnością. Dlatego tak ważne jest porozumienie między rodzicami a specjalistami.
 
REFERENCJE (15)
1.
Bogdanowicz M. (1996), Specyficzne trudności w czytaniu i pisaniu u dzieci – nowa definicja i miejsce w klasyfikacjach międzynarodowych. Psychologia Wychowawcza, nr 1, s. 13-22.
 
2.
Dykcik W. (2003), Wprowadzenie w przedmiot pedagogiki specjalnej jako nauki. W: W. Dykcik (red.), Pedagogika specjalna. Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, Poznań s. 13-67.
 
3.
Gajdzica Z. (2003), Specjalne potrzeby edukacyjne, W: T. Pilch (red.), Encyklopedia pedagogiczna XXI wieku, t. V, Wydawnictwo Akademickie „Żak”, Warszawa, s. 869 – 871.
 
4.
Izdebska I. (2000), Dziecko w rodzinie u progu XXI wieku. Wydawnictwo Trans Humana, Białystok.
 
5.
Kargulowa A. (2005), Poradnictwo, W: T. Pilch (red.), Encyklopedia pedagogiczna XXI wieku, t. IV, Wydawnictwo Akademickie „Żak”, Warszawa 2005, s. 690.
 
6.
Kawula S. (1996), Wsparcie społeczne – kluczowy wymiar pedagogiki społecznej. Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze, nr 1 s. 6 -7.
 
7.
Kielin J. (2003), Jak pracować z rodzicami dziecka upośledzonego. GWP, Gdańsk.
 
8.
Kobosko J. (1999), Stawanie się rodzicem dziecka głuchego to proces, W: J. Kobosko (red.), Moje dziecko nie słyszy. Stowarzyszenie Osób Niesłyszących i Słabosłyszących „Człowiek-Człowiekowi”, Warszawa, s. 20, 19-22.
 
9.
Kornas-Biela D. (2001), Rodzice wobec diagnozy uszkodzenia słuchu u dziecka. Doświadczenia rodziców, pomoc profesjonalistów, W: D. Kornas-Biela (red.), Rodzina: źródło życia i szkoła miłości. Towarzystwo Naukowe KUL, Lublin, s. 459-478.
 
10.
Kornas-Biela D. (1988), Wczesna pomoc psychopedagogiczna rodzinie dziecka z upośledzeniem umysłowym, W: D. Kornas-Biela (red.), Osoba niepełnosprawna i jej miejsce w społeczeństwie. Towarzystwo Naukowe KUL, Lublin, 1988, s.66-68.
 
11.
Kottler J.A. (2003), Skuteczny terapeuta. GWP, Gdańsk.
 
12.
Pisula E. (2012), Rodzice dzieci z autyzmem. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.
 
13.
Sęk H., Cieślak R. (2004), Wsparcie społeczne – sposoby definiowania, rodzaje i źródła wsparcia, wybrane koncepcje teoretyczne, W: Sęk H., Cieślak R. (red.), Wsparcie społeczne. Stres i zdrowie. PWN, Warszawa, s. 18-19.
 
14.
Wołosiuk B. (2008), Poradnictwo psychopedagogiczne a oczekiwania rodziców dzieci niepełnosprawnych, W: T. Żółkowska, M. Wlazło (red.), Pedagogika specjalna – koncepcje i rzeczywistość. Socjopedagogiczne aspekty rehabilitacji osób niepełnosprawnych. Wydaw. ZAPOL, Szczecin, s.731-738.
 
15.
Wołosiuk B. (2011), Pomoc rodzinie dziecka o specjalnych potrzebach edukacyjnych, W: M. Białas (red.), Specjalne potrzeby niepełnoprawnych. Wydawnictwo Arson, Kraków, s. 51-61.
 
eISSN:2657-9332
ISSN:2081-6081