Streszczenie: Celem artykułu jest analiza wybranych społecznych i gospodarczych konsekwencji transformacji cyfrowej w Polsce oraz identyfikacja głównych szans, zagrożeń i nierówności związanych z rozwojem technologii cyfrowych i sztucznej inteligencji w obszarze komunikacji publicznej, rynku pracy i dobrostanu jednostki. Materiał i metody: Artykuł ma charakter przeglądowy i diagnostyczny. Wykorzystano krytyczny przegląd literatury oraz analizę danych zastanych pochodzących z raportów Głównego Urzędu Statystycznego (GUS), Polskiego Instytutu Ekonomicznego (PIE), Naukowej i Akademickiej Sieci Komputerowej (NASK), Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) i Eurostatu, a także danych odnoszących się do poziomu cyfryzacji i wykorzystania AI w Polsce oraz Unii Europejskiej. Wyniki: Analiza wskazuje na nierównomierny przebieg transformacji cyfrowej w Polsce. Rozwój usług cyfrowych dla konsumentów współistnieje z niższym wykorzystaniem zaawansowanych technologii w przedsiębiorstwach, szczególnie w sektorze MŚP. Transformacja zwiększa dostęp do informacji, automatyzację i możliwości komunikacji, ale wiąże się także z przeciążeniem informacyjnym, ryzykiem pogorszenia dobrostanu, polaryzacją rynku pracy i nierównym rozkładem kosztów społecznych. W komunikacji publicznej i instytucjach zwiększa znaczenie przejrzystości oraz kontroli, a dane NASK wskazują na intensywne korzystanie z internetu przez młodzież i trudności z ograniczeniem czasu korzystania z telefonu. Wnioski: Ochrona indywidualnej autonomii wymaga rozwijania kreatywności, odporności poznawczej i krytycznej analizy informacji, a także przejrzystości w działaniu sztucznej inteligencji oraz odpowiedzialności instytucjonalnej. Sukces tej transformacji zależy od znalezienia równowagi między korzyściami gospodarczymi a dobrostanem społecznym.