PL EN
ARTYKUŁ ORYGINALNY
POZIOM AKTYWNOŚCI FIZYCZNEJ ZE WZGLĘDU NA STATUS ZAWODOWY KURACJUSZY UZDROWISKA I KLIENTÓW SPA NAŁĘCZÓW
 
Więcej
Ukryj
1
Państwowa Szkoła Wyższa im. Papieża Jana Pawła II w Białej Podlaskiej, Katedra Kultury Fizycznej i Fizjoterapii
AUTOR DO KORESPONDENCJI
Agata Pocztarska   

Agata Pocztarska, Państwowa Szkoła Wyższa im. Papieża Jana Pawła II w Białej Podlaskiej, Katedra Kultury Fizycznej i Fizjoterapii, ul. Sidorska 105, 21-500 Biała Podlaska, e-mail: agata.pocztarska@interia.pl, tel. +48 83 344 69 12
Data publikacji: 22-07-2019
 
Rozprawy Społeczne/Social Dissertations 2016;10(2):75–82
 
SŁOWA KLUCZOWE
STRESZCZENIE
Wstęp: Problematyka kuracjuszy uzdrowisk i klientów ośrodków spa jest rzadko podejmowana w krajowej literaturze, a szczególnie w zakresie poziomu ich aktywności fizycznej, która jest jednym z ważnych czynników warunkujących stan zdrowia. Materiał i metody: W badaniach prowadzonych w Uzdrowisku i Spa Nałęczów uczestniczyło 771 kuracjuszy i 173 klientów spa. Na podstawie Międzynarodowego Kwestionariusza Aktywności Fizycznej (IPAQ) w wersji krótkiej, dokonano oceny poziomu aktywności fizycznej badanych. Wyniki: Grono kuracjuszy cechował stosunkowo niski poziom całkowitej aktywności fizycznej, a dominującym jej rodzajem było chodzenie. Status zawodowy nie różnicował istotnie statystycznie aktywności fizycznej kuracjuszy. Poziom aktywności fizycznej klientów był znacznie wyższy niż u kuracjuszy i cechował ich w niemal równej proporcji poziom niski i umiarkowany. Wyniki badań ukazały, że status zawodowy nie różnicował istotnie aktywności fizycznej badanych, co jest bardzo niepokojące w odniesieniu do studentów. Wnioski: Poziom aktywności fizycznej kuracjuszy uzdrowiska jest znacznie niższy niż wśród klientów spa. Status zawodowy kuracjuszy i klientów nie różnicował istotnie ich poziomu aktywności fizycznej.
 
REFERENCJE (28)
1.
Bergier J. (2012), Aktywność fizyczna społeczeństwa - współczesny problem (przegląd badań). Człowiek i Zdrowie, 4 (1), s. 3-12.
 
2.
Bicka A., Kozdroń E. (2003), Aktywność ruchowa ludzi starszych czynnikiem adaptacyjnym do określonego wysiłku fizycznego. Kultura Fizyczna, 5-6, s. 26-28.
 
3.
Biernat E. (2011), Aktywność fizyczna mieszkańców Warszawy. Na przykładzie wybranych grup zawodowych. Oficyna Wydawnicza Szkoła Główna Handlowa, Warszawa.
 
4.
Boguszewski D., Adamczyk J. G., Kurkowska B. (2012), Ocena poziomu aktywności fizycznej osób niepełnosprawnych zmodyfikowanym Kwestionariuszem Aktywności Fizycznej (IPAQ). Pedagogics, Psychology, Medical-Biological Problems of Physical Training and Sports, 11, s. 113-118.
 
5.
Booth M.L. (2000), Assessment of Physical Activity: An International Perspective. Research Quarterly for Exercise and Sport, 71 (2), s. 114-120.
 
6.
Craig C.L., Marshall A.L., Sjostorm M., Bauman A.E., Booth M.L., Pratt M. et al. (2003), International physical activity questionnaire 12 country reliability and validity. Medicine and Science in Sports and Exercise, 35 (8), s. 1381-1395.
 
7.
Drygas W., Skiba A., Bielecki W. (2001), Ocena aktywności fizycznej mieszkańców sześciu krajów europejskich. Projekt “Bridight the East – West Health GAP”. Medycyna Sportowa, 5, s. 169-174.
 
8.
Duda B. (2008), Aktywność i sprawność fizyczna osób w wieku 60–69 lat. Medycyna Sportowa, 24 (6), s. 379-384.
 
9.
Główny Urząd Statystyczny (2009), Uczestnictwo Polaków w sporcie i rekreacji ruchowej w 2008 r., Warszawa.
 
10.
Huy C., Schneider S. (2008), Instrument for the assessment of middle-aged and older adults’ physical activity: design, reliability and application of the German-PAQ-50+. Journal of Gerontology and Geriatric Research, 41 (3), s. 208-216.
 
11.
Kałucka S., Ruszkowska J., Drygas W. (2002), Aktywność fizyczna – wciąż niedoceniany element profilaktyki zdrowotnej. Polska Medycyna Rodzinna, 4, s. 367-371.
 
12.
Knapik A., Rottermund J., Myśliwiec A., Plinta R., Gruca M. (2011), Aktywność fizyczna a samoocena zdrowia osób w starszym wieku. Przegląd Medyczny Uniwersytetu Rzeszowskiego i Narodowego Instytutu Leków w Warszawie, 2, s. 195-204.
 
13.
Kozdroń E. (2006), Zorganizowana rekreacja ruchowa kobiet w starszym wieku w środowisku miejskim. Propozycja programu i analiza efektów prozdrowotnych. Akademia Wychowania Fizycznego, Warszawa.
 
14.
Kubińska Z., Pańczuk A., Baj-Korpak J. (2016), Wybrane aspekty aktywności fizycznej podejmowanej przez uczestników Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Białej Podlaskiej. Rozprawy Społeczne, 10 (1), s. 73-79.
 
15.
Kübler M., Wójcik–Grzyb A. (2010), Motywy i korzyści podejmowania aktywności fizycznej w ocenie kobiet w średnim i starszym wieku. Medycyna Sportowa, 5 (6), s. 253-259.
 
16.
Lachat C.K., Verstraeten R., Bao Khanh L.N., Hagströmer M., Nguyen C.K., Kolsteren P.W. et al. (2008), Validity of two physical activity questionnaires (IPAQ and PAQA) for Vietnamese adolescents in rural and urban areas. International Journal of Behavioral Nutrition and Physical Activity, 5 (37);.
 
17.
Macniven R., Bauman A, Abouzeid M. (2012), A review of population-based prevalence studies of physical activity in adults in the Asia-Pacific region. BMC Public Health, 12 (41).
 
18.
MaddisonR.,Ni Mhurchu C., Jiang Y., Vander Hoorn S., RodgersA., Lawes C.M.M., et al. (2007), International Physical Activity Questionnaire (IPAQ) and New Zealand Physical Activity Questionnaire (NZPAQ): A doubly labelled water validation. International Journal of Behavioral Nutrition and Physical Activity, 4 (62), s. 4-62.
 
19.
Mynarski W., Rozpara M., Nawrocka A., Borek Z., Powerska A., Garbaciak W. (2014), Physical activity of middle-age adults 50-65 years in view of health recommendations. European Review of Aging and Physical Activity, 1, s. 1-23.
 
20.
Pańczyk W. (2010), Aktywność fizyczna mieszkańców południowo-wschodnich regionów Polski u progu XXI wieku, W: J. Nowocień, J. Chełmecki (red.), Społeczno-edukacyjne oblicza współczesnego sportu i olimpizmu: aktywność fizyczna dzieci, młodzieży i dorosłych na przełomie XX i XXI wieku. Polska Akademia Olimpijska, Fundacja „Centrum Edukacji Olimpijskiej”, Akademia Wychowania Fizycznego, Warszawa, s. 130-142.
 
21.
Pechter Ü., Suija K., Kordemets T., Kalda R., Maaroos HI. (2012), Physical activity and exercise counselling: a cross-sectional study of family practice patients in Estonia. Qual Prim Care. 20 (5), s. 355-63.
 
22.
Pietruszka B., Kołłajtis-Dołowy A. (2003), Physical activity during leisure time among adults as an element of a life style. Annales Universitatis Mariae Curie – Skłodowska, 58 (13), s. 482-486.
 
23.
Ponikowska I., Ferson D. (2009), Nowoczesna medycyna uzdrowiskowa. Medi Press, Warszawa.
 
24.
Rowiński R., Dąbrowski A. (2011), Wpływ regularnej aktywności ruchowej na sprawność fizyczną i jakość życia seniorów. Turystyka i Rekreacja, 7, s. 109-114.
 
25.
Siekańska M., Wójcik B. (2009), Psychologiczne czynniki sprzyjające podejmowaniu i kontynuowaniu aktywności ruchowej przez kobiety w wieku emerytalnym, W: M. Guszkowska (red.), Aktywność ruchowa kobiet. Formy, uwarunkowania, korzyści i zagrożenia. Akademia Wychowania Fizycznego, Warszawa, s. 127-138.
 
26.
Szczęsna-Piecewicz H. (2008), Wybrane czynniki stylu życia rodzin – mieszkańców Sanoka i przyległych gmin. Problemy Higieny i Epidemiologii, 89 (3), s. 373-377.
 
27.
Thomas S., Halbert J., Mackintosh S., Quinn S., Crotty M. (2012), Sociodemographic factors associated with self-reported exercise and physical activity behaviors and attitudes of South Australians: results of a population-based survey. J Aging Health, 24 (2), p. 287–306.
 
28.
Zwolińska-Mirek K. (2014), Aktywność fizyczna pacjentów sanatorium wojskowego w Krynicy-Zdroju przed i po sześciu miesiącach od kuracji uzdrowiskowej. Problemy Higieny i Epidemiologii, 95 (3), s. 653-658.
 
eISSN:2657-9332
ISSN:2081-6081