Streszczenie: Celem artykułu jest ukazanie znaczenia wyobraźni jako istotnego komponentu współczesnej edukacji oraz wskazanie jej roli w rozwijaniu kreatywności, refleksyjności i aktywnego uczenia się. Materiał i metody: W artykule zastosowano metodę analizy literatury przedmiotu z zakresu pedagogiki, psychologii i dydaktyki. Namysł teoretyczny obejmuje analizę zależności między wyobraźnią a kreatywnością, znaczenie myślenia narracyjnego w procesie uczenia się oraz rolę wyobraźni w konstruowaniu wiedzy i rozumieniu rzeczywistości. Szczególną uwagę poświęcono wykorzystaniu opowieści, metafor i scenariuszy jako narzędzi dydaktycznych wspierających interpretację treści, refleksję oraz zaangażowanie uczniów. Wyniki: Analiza wykazała, że wyobraźnia pełni istotną funkcję w procesach poznawczych i twórczych, wspierając interpretację doświadczeń, rozwój kreatywności oraz aktywne uczestnictwo uczniów w edukacji. Narracja, metafora i działania kreatywne sprzyjają pogłębianiu rozumienia treści, wzmacniają motywację do uczenia się oraz rozwijają kompetencje refleksyjne i komunikacyjne. Wnioski: Marginalizowanie wyobraźni w praktyce szkolnej ogranicza możliwości twórczego i refleksyjnego funkcjonowania uczniów. Świadome wykorzystywanie narracji, metafor i działań kreatywnych może zwiększać efektywność procesu edukacyjnego oraz wspierać rozwój kompetencji niezbędnych we współczesnym świecie.